ماموریت

کودکی که از نو پرورش می‌یابد

(ناهیدنامه 0215 – ۱۲ مهر ۱۴۰۴) ✨پرده اول از وضعیتم می‌پرسم. می‌گوید فراتر از حد انتظار هستی. لبخندی بر لبم می‌نشیند. حالا به مسیر مطمئن‌ترم. به او نمی‌گویم اما خودم می‌دانم که به این مسیر فراخوانده شدم. نه در تمام…

من‌های قوی، ایران قوی: در جستجوی معنا در این خاک پر آلام

(ناهیدنامه 0209 – ۳ تیر ۱۴۰۴) ✨سال‌ها پیش دوره‌ای بود که به جهانی شدن و جهان‌وطنی باور داشتم. بعدتر که تاریخ خواندم و وسیع‌تر نگاه کردم، فهمیدم دنیای واقعی هنوز فاصله‌ی زیادی با این شعارهای آرمانی دارد و انسان امروزی…

بار سنگین باور که نسل به نسل حمل می‌کنیم

(ناهیدنامه 0188 – ۱۱ بهمن ۱۴۰۳) ✨می‌پرسد چرا ناراحتی؟ می‌گویم از وقتی که دارم باورها و اعتقادات و سنت‌های اشتباه خانوادگی و آسیب‌هایی که از آن‌ها خورده‌ام را شناسایی می‌کنم، حالم بد است. هر چه را که در نسل قبل…

ملاقات با یک جستجوگر باتجربه

(ناهیدنامه 0184 – ۲۷ دی ۱۴۰۳) می‌گویم آن زمان که متوجه شدم که گم شده‌ام، هیچ کس از اطرافیان و دوستان و آنان که قبولشان داشتم، این گمگشتگی و جستجوگری را به رسمیت نمی‌شناختند. سعی داشتند با دلیل و منطق…

رقصی چنان میانه میدانم آرزوست

(ناهیدنامه 0176 – ۱۵ آذر ۱۴۰۳) می‌گویم داشتم با شوق زندگی‌ام را می‌کردم؛ تا این که بنا به توصیه‌ی او خواندن این کتاب را آغاز کردم. با فلسفه‌ام راحت بودم اما این کتاب تمام ذهنم را برآشفت و حالا دوباره…

وقتی ندای «آ» سر می‌دهد

(ناهیدنامه 0169 – ۲۱ آبان ۱۴۰۳) می‌گوید «طباع تام» که سهروردی به آن اشاره می‌کند، همان «خودشید» است که می‌تابد. همان که ندای «آ» (بیا) سر می‌دهد. همان «من» ای که با آزمون‌های رفتارشناسی و شخصیت‌شناسی و بسیاری از آنچه…

رنج‌ها و حسرت‌های درونی

(ناهیدنامه 0168 – ۱۶ آبان ۱۴۰۳) ✨می‌گویم در جلسه مولانا خوانی، آن عزیز دوست داشتنی، گریه می‌کرد که نمی‌داند چرا در این بیش از ۶۰ سال زندگی، اینقدر به خطا رفته و فرصت درست زندگی کردن را از دست داده…

طعم شیرین رهایی

(ناهیدنامه 0167 – ۱۵ آبان ۱۴۰۱) می‌گوید: «امروز یک اتفاقی افتاده؛ پرانرژی‌تر از دیروز هستی.» می‌‌گویم خلاصه دیشب آخرین ریسمان را هم قطع کردم. در این هفته تمام پرونده‌های باز و آنچه که من را به مسیر گذشته پیوند می‌داد،…

زمین بازی من

(ناهیدنامه 0129 – ۱۸ تیر ۱۴۰۳) اولین جلسات بوتکمپ کارآفرینی اجتماعی بود. پروژه این بود که از بین ۱۷ هدف توسعه پایدار، آن‌هایی را که دغدغه اصلی ما بودند، انتخاب کنیم. یکی سلامت را انتخاب کرد، دیگری اشتغال، یکی دیگر…

نقش من در پازلِ جهان

(ناهیدنامه 0128 – ۱۵ تیر ۱۴۰۳) می‌گوید این که ایران را با تمام چالش‌هایش برای ماندن انتخاب کردی، این که بین گزینه‌ها، گزینه‌های با چالش بزرگ‌تر تو را به خود می‌خوانند، یعنی ماموریت تو در دل حل همین چالش‌ها قرار…

در جستجوی کار دل

(ناهیدنامه 0127 – ۱۰ تیر ۱۴۰۳) می‌پرسد آیا مطمئنی؟ می‌گویم بله. از تمام مسیرهای خوش‌تعریف موجود، این مسیری است که از عهده‌اش برمی‌آیم و با تجارب من سازگار است. اختیار بالا دارم، می‌توانم تیم را با ارزش‌های خودم بسازم، خودم…

کار دل با انتخاب شغل بر مبنای تحلیل یا در پاسخ به عقده‌ها متفاوت است

(ناهیدنامه 0125 – ۳ تیر ۱۴۰۳) در مسیر جستجوی کار دل و اثرگذاری، زمانی بود که باور داشتم کارآفرینی اثرگذارترین کار ممکن است. خود را به این فضا نزدیک کردم. برای من ایجاد شغل یا پیوستن به کسی که چنین…

تا کی میخواهی رو به سوی دیگران باشی؟

(ناهیدنامه 0113 – ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۳) گفت تا کی میخواهی رو به سوی دیگران باشی؟ گفتم من در دیگران به دنبال خودم بودم. ولی حالا بعد از این همه دیگران دیدن، انگار به آنجا رسیدم که میدانم جواب در درون…

صدایی از آینده، پژواکی از گذشته

(ناهیدنامه 0102) پرده اول: صدایی که فرامی‌خواند (۱۳ آبان ۱۴۰۲) در سفر زندگی به نقطه جالبی رسیدم، پر از چالش، پر از تجربه، و پتانسیل بالا برای اثرگذاری … اما همزمان باعث شده دوباره به ماموریت اصلی‌ام در زندگی فکر…

به واقعیت پیوستن تصویر دیرینه

(ناهیدنامه 0090 – ۱۷ مرداد ۱۴۰۲) این روزها برایم روزهایی خاص و سرشار از تجربه هستند. همیشه وقتی در مسیرهای بین شهری از جلوی سوله‌های بزرگ در شهرک‌های صنعتی می‌گذشتیم، با حسرت به آن‌ها نگاه می‌کردم و دلم می‌خواست از…

چرا دایوتک را منحل کردم؟

(ناهیدنامه 0084 – ۵ خرداد ۱۴۰۲) طی دو سال گذشته که با ده‌ها شرکت دولتی، خصولتی و خصوصی به عنوان مشتریان بالقوه جلسه داشتم و از طرفی در رویدادهای مربوط به کارآفرینان شرکت می‌کردم، چیزی که آزارم می‌داد، عدم تناسب…

جلسه ششم بوتکمپ کارآفرینی اجتماعی

(ناهیدنامه 0083 – ۳ خرداد ۱۴۰۲) امروز خلاصه به یک نسخه دوست‌داشتنی از بوم کسب و کار جدید رسیدم. این نسخه از بوم و ارزش‌های پیشنهادی و فعالیت‌های کلیدی‌اش را دوست دارم؛ با استعدادها، ارزش‌ها و تجربه زیسته‌ام همخوانی دارد…

چرایی و معنا

(ناهیدنامه 0080 – ۴ اردیبهشت ۱۴۰۲) می‌پرسد: نوشته ای دغدغه ات بهبود اقتصاد کشور است. این از کجا می‌آید؟ می‌گویم نمی‌دانم، یک دغدغه ذهنی است که همیشه با من است با این که در یک خانواده با سطح اقتصادی متوسط…

شروع بوتکمپ کارآفرینی اجتماعی

(ناهیدنامه 0076 – ۱۷ فروردین ۱۴۰۲) همیشه به دنبال اثرگذاری بودم؛ وقتی شغل یا مسئولیتی داشتم، تنها به این فکر نمی‌کردم که وظیفه خواسته شده را به انجام برسانم؛ بلکه فکر می‌کردم که انجام وظیفه من چه اثری بر شاخص‌های…

ارزیابی عملکرد سال 1401 بر مبنای مدل 10F

(ناهیدنامه 0071 – ۲۹ اسفند ۱۴۰۱) نیمه اول سال ۱۴۰۱ با دوره مدیریت محصول بوژان، کارگاه خلق کسب و کار رضا باقری، و جلسات و کارگاه‌های پارک شریف، به فضاهای جدیدی وارد شدم، مدل ذهنی‌ام تغییر کرد و توانستم با…

رویا ساختنی است یا یافتنی؟

(ناهیدنامه 0066 – ۲۸ بهمن ۱۴۰۱) در ماه‌های اخیر خیلی زیاد به چشم‌اندازم و اثری که می‌خواهم از خودم در دنیا به جا بگذارم فکر کردم. چشم‌انداز و بیانیه ماموریت فردی قبلی‌ام نیاز به بازنویسی داشت. مسیرهای مختلفی برایم باز…