رصدخانه جان

🔭 رصدخانه جان ۰۰۰۳ وقتی نگاه، جهت عوض می‌کند بیشتر ما وقتی دنبال معنا، مسیر یا پاسخ هستیم، ناخودآگاه نگاهمان را به بیرون می‌بریم. کتاب و دوره جدید، استاد بهتر، یا حتی شغل و نقش‌های تازه. و کمتر کسی به ما گفته است که آنچه می‌جوییم، پیش از آن‌که گم شده باشد، در اعماق درون ما زیر انبوهی از فراموشی،…

🔭 رصدخانه جان ۰۰۰۲ وقتی راه آگاهی، دو میدان شد عرفا می‌گویند اگر مشتاق حقیقتی، باید گنجایشِ دیدنِ خویش و تابِ ایستادن در برابر جهان را پیدا کنی. تحول همیشه از درون آغاز می‌شود؛ آنجا که پرده‌ها کنار می‌روند: ترس‌هایی که پشت لبخندها پنهان کردیم، باورهایی که جرأت نکردیم لمسشان کنیم، و خویشتنی که سال‌ها از نگاهش گریختیم. این همان…

🔭 رصدخانه جان ۰۰۰۱ وقتی عشق به خود، جهان شد می‌گویند در آغاز، خداوند از عشق به خویش، صفات خود را متجلی کرد. در خلوت بی‌کرانِ بودن، بر جمال و جلال خود نظر کرد، و جهان از همان نگاه زاده شد. از عشقی که خواست دیده شود. هر بار که به این روایت فکر می‌کنم، چیزی در دلم روشن می‌شود.…

🔭 رصدخانه‌ جان آغاز سفری برای دیدن درون گاهی در میانه‌ی روزمرگی، چیزی در درونمان صدا می‌زند. صدایی آرام که می‌پرسد: «آیا واقعا آن‌کسی هستی که در عمق درون می‌خواستی باشی؟» این صدا را همه شنیده‌ایم، اما اغلب با عجله یا ترس، از کنارش گذشته‌ایم. من «رصدخانه‌ جان» را برای همین لحظه‌ها ساخته‌ام. جایی برای مکث، برای نگریستن به آسمان…