🔭 رصدخانه جان ۰۰۰۳
وقتی نگاه، جهت عوض میکند
بیشتر ما وقتی دنبال معنا، مسیر یا پاسخ هستیم،
ناخودآگاه نگاهمان را به بیرون میبریم.
کتاب و دوره جدید،
استاد بهتر،
یا حتی شغل و نقشهای تازه.
و کمتر کسی به ما گفته است
که آنچه میجوییم،
پیش از آنکه گم شده باشد،
در اعماق درون ما زیر انبوهی از فراموشی، ترس و نقشبازی پنهان است.
عرفا گفتهاند:
چشمهی حیات در درون است،
اما زنگارها نمیگذارند
آب، زلال دیده شود.
زنگارِ ترس،
زنگارِ تصویرهایی که دیگران از ما ساختهاند،
زنگارِ نقشهایی که برای بقا پذیرفتهایم.
و ما،
بهجای زدودن زنگار،
اغلب مسیر را عوض میکنیم و یا حتی بر زنگارها میافزاییم؛
امیدوار به اینکه شاید در بیرون، نجاتبخشی باشد.
تحول از جایی شروع میشود
که جرات میکنی
بهجای افزودن یک لایه تازه،
به درون بنگری و شروع به پاکسازی زنگارها کنی.
این نگاه همیشه راحت نیست؛
گاهی تصویر آشنایی که از خود داشتی فرو میریزد.
اما درست همانجاست
که صدای خودِ واقعی شنیده میشود.
نگاه که برمیگردد،
جهان همان است،
اما تو دیگر همان نیستی.
✨ حالا تو بگو:
آخرین باری که
بهجای جستوجو در بیرون،
در سکوت به درونت نگریستی
کی بود؟
لحظهای مکث کن…
شاید آنچه میجویی،
منتظر نگاه توست. ✨
[رصدخانه جان ۰۰۰۳_۱۴۰۴۰۹۲۴]
✍️ ناهید طاهریان
سلام وخداقوت ودست مریزاد
دراین روزگار سخت…بحق از معدودکسانی هستین که غم بزرگ رو به کارِ بزرگ تبدیل کردین👌👌👌
سلامت ومانا باشین🌺
ممنونم نسرین عزیز