(ناهیدنامه 0050 – ۱۰ خرداد ۱۴۰۱)
در جلسه این هفته مدرسه بوژان، آقای رضا باقری در مورد نوع بودن مدیر محصول صحبت میکردند. و از جمله این که تغییر دادن خود، خطی اتفاق نمیافتد، بلکه حالت نمایی دارد و اوایل بسیار کند و طاقتفرسات و تا مدتها چیزی قابل مشاهده نیست. میخواهی تغییر کنی، اما شکست میخوری. وقتی تصمیم بگیری که با وجود همه شکستها، ادامه دهی، یک روزی میبینی که تغییر و تحول با سرعت زیاد اتفاق میافتد. و راجع به این میگفتند که دانستن ایرادات خود کافی نیست و باید سهم مسئولیت خود برای تحول را برداری و هر روز تمرین کنی.
هفته گذشته بعد از یک رفتار اشتباه، تا دو روز ذهنم درگیر علت و چرایی آن بود. خلاصه علت و ریشه آن را پیدا کردم و متوجه یک الگوی تکراری در رفتارم در سالیان گذشته شدم. بقدری دردم آمد که دلم میخواست تا چند وقت از آدمها دوری کنم و به خودم بپردازم. اما تنها در ارتباط با دیگران است که بستر تمرین فراهم میشود. سختی ماجرا اینجاست که باید با آگاهی از ضعفهایت و احتمال تکرار اشتباهات، در همان فضای زندگی واقعی به مسیر ادامه دهی و بپذیری که ممکن است بارها و بارهای دیگر اشتباهت را تکرار کنی و خود را سرزنش کنی، اما ناامید نشوی و به تلاش برای تحول ادامه دهی.
