(ناهیدنامه 0055 – ۱ شهریور ۱۴۰۱)
از هفته گذشته که کارگاه خلق کسب و کار را شرکت کردم، ذهنم درگیره. روش رضا باقری در برگزاری رویداد، همان الگویی هست که من باید سرلوحه کار دایوتک قرار بدم. از ارتباط مستقیم با تکتک کاربران، محصول (کارگاه) بسیار باکیفیت که خیلی بیشتر از انتظار من برایم ارزش خلق کرد، و بعد ایجاد محتوا از تجربه موفقیت. رضا باقری به ما تعهد داده بود که اگر ادعا کنیم که صد برابر هزینهای که کردیم به ما بر نمیگرده، مبلغ ثبتنامی عودت داده میشه.
من فکر میکنم همه شرکتکنندگان مثل من با عمق وجود با این محصول ارتباط برقرار کردند و میتونن با اطمینان بگن که قبل و بعد استفاده از محصول براشون کاملا متفاوت بوده و محصول یک تمایز واقعی ایجاد کرده.
هر بار که به کارگاه فکر میکنم، حس خوبی به من دست میده و به آقای باقری غبطه میخورم که توانایی تولید چنین محصولی را داره.
از خودم میپرسم که آیا روزی میرسه که مشتری دایوتک، با شنیدن نام دایوتک، همین حس را داشته باشه؟ آیا میتونم به تعهدم به مشتری وفا کنم و ارزش واقعی براش خلق کنم؟ آیا روزی میرسه که دایوتک هم کلی تجربه مثبت باقی گذاشته باشه؟ امیدوارم این درس کارگاه برای همیشه یادم بمونه:
“رشد کردن، حاصل شناخت عمیق یک کاربر، پیدا کردن یک نیاز اساسی در کاربر، تعهد به خلق تجربه و ایجاد حس خوب در کاربر و در نهایت کمک به درک کاربران جدید از ارزشی است که خلق میکنیم.”
