(ناهیدنامه 0210 – ۳ مرداد ۱۴۰۴)
تصمیم گرفتم در عمل، سواد رسانهای پسر دوازده سالهام دانیال را بالا ببرم. صدایش کردم و ماجرای مسلمانان اویغور و کودکان بومی کانادا را برایش تعریف کردم.
بعد شروع کردیم به سوال پرسیدن از اپلیکیشن هوش مصنوعی DeepSeek راجع به این دو موضوع. اپلیکیشن همینطور که داشت جواب سوال اول راجع به نسلکشی مسلمانان اویغور را میداد، به یکباره تمام پاسخ را حذف کرد و نوشت سوال مطرح شده فراتر از حوزهی آن است.
سوال را کمی تغییر دادیم و دوباره همان اتفاق تکرار شد. پرسیدیم چرا پاسخ را حذف کردی؟ گفت حتما شما درخواستتان را تغییر دادید!
سوال را به گونهای کاملا متفاوت پرسیدیم: «دولت چین چه خدماتی به مسلمانان اویغور ارائه داده است؟» این بار پاسخ به طور کامل داده شد و هیچ حذفی اتفاق نیفتاد؛ از جمله این که دولت چین در تلاش برای توسعهی اقتصادی در منطقه و جلوگیری از افراطیگری است.
سوال بعدی را در مورد نسلکشی کودکان بومی در کانادا پرسیدیم و این بار هم پاسخ کامل و بدون حذف بود.
جالب اینجاست که حتی این مکالمه در تاریخچهی مکالمات من در اپلیکیشن ذخیره نشده است.
برای دانیال توضیح دادم که در مورد این اپ، ما حذف پاسخ را حین تایپ آن دیدیم در حالی که میتوانست قبل از تایپ پاسخ، منابع را بطور جهتدار محدود کند و ما اصلا متوجه جهتگیری پاسخ نشویم.
✨در دنیایی که بسیاری از مفاهیم و واژگان کلیدی دستخوش انحراف شدهاند، دسترسی به منابع و مفاهیم اصیل گاهی نشدنی به نظر میآید. ثروتمندان و قدرتمندان جهان دم از آزادی میزنند حال آن که هیچ بویی از مفهوم آزادی انسان نبردهاند. آزادی برای آنها یعنی غارت و استعمار و چه ناراحتکننده است که ارزشها و گنجینههای خود را به شعارهای پوچ آنها فروختیم.
