(ناهیدنامه 0108 – ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳)

گفتم احساس می‌کنم گم شدم. از این که می‌توانم به هر سو بروم، احساس سرگشتگی دارم. تعداد زیاد گزینه‌های ممکن برای من نعمت نیستند و تحمل بار تصمیم‌گیری و انتخاب برایم آسان نیست.

گفت تکلیفت این است که «در مورد خودت بهتر و عمیق‌تر تفکر کنی و ببینی در مقابل مسائل حاصل از آزاد بودن به چه اندازه تاب‌آور هستی و در محور مختصات بندگی تا آزادی می‌خواهی در کدام طیف زندگی کنی».

و من دارم به این فکر می‌کنم که تا چه حد می‌توانم مصائب آزادی را به دوش بکشم و از عهده‌ی بار مسئولیت آن برآیم.

اگر دوست دارید به اشتراک بگذارید

برای لحظه‌ای مکث و اندیشیدن

ایمیل‌تان را وارد کنید تا تازه‌ترین نوشته‌های پایافرین به دستتان برسد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *