(ناهیدنامه 0207 – ۲۰ خرداد ۱۴۰۴)
✨در سال گذشته پر از سوال بودم. فهمیده بودم که تمام آنچه که در این سالها آموختم و باورها و فلسفهای که در درونم جا خوش کرده، از عهدهی تفسیر زندگی بر نمیآیند و ایراد اساسی دارند. آدمهای اطراف از عهدهی پاسخ به سوالاتم بر نمیآمدند. فرایند جستجو را شروع کردم و حلقههای زنجیر یکییکی در مسیرم قرار گرفتند. از چین و ایرانزمین و هند و خرد سرخپوستی و نظریات روانشناسی جدید در غرب، همه و همه یکدیگر را تایید میکردند.
✨جایی که همه آموختههایم به هم رسیدند، مسئولیت و اختیار انسان است. ما انسانها هرچند در یک جبر بزرگ قرار داریم، اما دایرهی اختیار خود را خیلی بیشتر از آن چه تصور میکنیم میتوانیم گسترش دهیم.
✨از تعالیم زرتشت که در آن، انسان همپیمان و همکار اهورامزداست، تا اساتید بزرگ هند و چین که باور دارند مرگ و بیماری اصالت ندارد و انسان میتواند انتخاب کند که جاودانه باشه، تا گلسر که انسان را مسئول حال خوب خود میداند و تمام تئوریاش بر مسئولیتپذیری و آزادی درونی است؛ تا کتاب مسیر پیامبری صدیقه وسمقی که مطرح میکند که پیامبران خود مسیر پیامبری را انتخاب و طی کردهاند؛ و یا نوشتههای اریک فروم در کتاب «همانند خدایان خواهید شد»؛
✨همه و همه من را متوجه این واقعیت کردند که اولا باید نوع نگاهم به خود را بسیار تغییر بدهم و دوم این که اگر میخواهم چون خداوند در خلق هستی شراکت کنم، لازم است مسئولیت تعالی همهجانبهی خود را بر عهده بگیرم.
✨ما در زمینی زندگی میکنیم که در آن مذهب و علم و طب و سیاست و آموزش، همه و همه برای هزاران سال با رویکرد علت و معلولی کار میکردهاند؛ در این جهان، نهایت اختیار و ارادهای که انسانها برای خود تصور میکردهاند بسیار ناچیز بوده است.
در این هزاران سال، نگرش انسان خداگونه یا بطور محدود در بین اساتیدی بصورت سینه به سینه منتقل شده و یا اگر هم در دورههایی توسط بزرگانی بطور علنی مطرح شده، مردم نتوانستهاند در دراز مدت این بار مسئولیت را بر عهده بگیرند و با بت ساختن از آن بزرگان یا داستانهایی شبیه داستان منجی آخر، آن را به روی دیگران فرافکنی کردهاند.
✨من یک جستجوگر ابدی هستم و جواب هر سوالی را که میگیرم، دهها سوال جدید در درونم شکل میگیرند. تمام این فرایند، شوق بسیار در درونم برمیانگیزد به طوری که گاهی احساس میکنم سلولهایم از شدت شوق و انبساط حاصل از آگاهی جدید در آستانه متلاشی شدن هستند.
در این یک سال، دوستانی همقبیلهای پیدا کردم که هر جا که دیگر تاب تحمل خرد جدید را به تنهایی نداشتم، آموختههایم را با آنها به اشتراک میگذاشتم و روی آن بحث و تبادل نظر میکردیم.
✨تصمیم گرفتم بعضی از نکات آموختههایم را با شما به اشتراک بگذارم؛ قصد سهگانهای از این کار دارم: اول این که مروری برای من باشد؛ دوم این که شاید به کار جستجوگر دیگری بیاید؛ و سوم این که شاید از طریق گفتگوی صورت گرفته، یادگیری غنیتر شود و به جنبههای بیشتری نور تابانده شود.
🟢شما چقدر خود را آزاد و مسئول جسم و ذهن و روان و سرنوشت خود میدانید؟ برای بزرگتر کردن دایرهی اختیار خود، چه برنامهای دارید؟
📍پینوشت ۱: تصویر دستهجمعی با گروه یاران در مسیر کوهپیمایی درکه.
