(ناهیدنامه 0143 – ۲۵ شهریور ۱۴۰۳)
مهسا امینی و بقیه کشته شدگان ۱۴۰۱ روحهایی بودند که با ماموریت افزایش آگاهی همگان به زمین آمده بودند. عمرشان زیاد نبود اما ماموریت بسیار اثرگذاری بر دوش داشتند که به خوبی به انجام رساندند و با موفقیت این عرصه خاکی را ترک کردند.
تا همیشه مدیون آنها هستم. اگر آنها نبودند، شاید من هیچ وقت به نقطهای از آگاهی که الان در آن هستم، نمیرسیدم. باعث شدند ترسهای پنهانی را که تحت القائات جامعه و حکومت و مذهب، در آن لایههای عمیق درونی جا خوش کرده بودند، شناسایی کنم.
اول آن ترسها را دیدم و بعد بر علیه آنها طغیان کردم. و با گذر از ترسها و ویران کردن بتها، انرژی روح دوباره در درونم جریان یافت و تغییر و تحول با سرعت بسیار بیشتر از قبل شروع شد. دو سال گذشته، در جریان دائمی از تحول قرار گرفتم طوری که تحول در جهت تعالی، حالت پیشفرض من شد.
یاد گرفتم بقیه ترسهایم را هم یکییکی ببینم و از آنها بگذرم؛ و هر بار وحدت بیشتری با هستی را احساس کنم. هنوز در این مسیر هستم اما تا همیشه خود را مدیون این روحهای بزرگ میدانم.
زن زندگی آزادی
