مصاحبه با آوی‌تاک – کاوشی برای تحولی پایدار

(ناهیدنامه 0093 – ۳۱ مرداد ۱۴۰۲)

روزی که آقای داریان برای مصاحبه از من دعوت کردند، به سختی با خودم کنار آمدم که پاسخ مثبت بدهم.
تجربه قرار گرفتن در برابر دوربین را نداشتم و با آن راحت نبودم. از طرفی فکر نمی‌کردم که مطلب مفیدی برای گفتن داشته باشم.

پیش نیامده بود که به جز کوچ، مسیر طی شده‌ام را با جزئیات با کسی به اشتراک بگذارم چرا که می‌دانستم که ناظر بیرونی به سختی می‌تواند اتصال و ربط بین گام‌هایش را آنگونه که من می‌فهمم، درک کند.

در این چند سال بارها این مسیر را در ذهنم واکاوی کرده‌ام تا خودم و ارزش‌ها و استعدادهایم را بهتر بشناسم.

از زمان ضبط مصاحبه تا امروز خیلی اتفاقات افتاده. باورها و نگرشم به مسیر رشد و تحول ادامه داده‌اند، و در جایی قرار گرفته‌ام که پاسخ «پنج چرا» را می‌دانم.

همیشه از خودم می‌پرسیدم که چرا نمی‌توانم قرار خیلی از اطرافیان را داشته باشم. بعدتر فهمیدم و پذیرفتم که بی‌قراری هم یک نوع بودن است. این روزها که بعد مدت‌ها جستجو، در یک وضعیت قرار هستم، می‌دانم که تمام آن مسیر ناهموار، پیش‌نیاز رسیدن به این نقطه بوده و البته که می‌دانم این جایگاه هم یک منزلگاه موقت در سفر زندگیست.

از تیم خوب آویده بابت فراهم کردن فرصت مرور دوباره مسیر و منظم‌تر شدن ذهن ممنونم.

📍پی‌نوشت 1: لینک پادکست در کست‌باکس
https://castbox.fm/vb/626080476

📍پی‌نوشت 2: لینک پادکست در یوتیوب
https://youtu.be/Xxbkx5N2VkA?feature=shared