(ناهیدنامه 0047 – ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱)
در حال خواندن کتاب همه چیز بودن هستم. نمیتوانم کتاب را زمین بگذارم. تمام جملهها و توصیفات کتاب من هستم. خاطرات سالها جلوی چشمم رژه میروند؛ و من جواب خیلی از سوالهای درونیام را میگیرم. و به نقاط قوتی فکر میکنم که هیچوقت به عنوان نقطه قوت ندیده بودمشان چون مشغول سرزنش درونی خودم بودم.
کشف خود ارزشمندترین و اثرگذارترین کار دنیاست چرا که بزرگترین مانع ما برای حرکت و اقدام، خودمان هستیم و باورها و موانع ذهنی.
بعد از اتمام کتاب، تحلیلم را خواهم نوشت.

