اپیزود پنجم: ما بازماندگان
در قسمت پنجم از «شوند»، به سراغ لایههای عمیق خشم، سوگ و مسئولیتی رفتیم که پس از حوادث دی ماه ایران، بر شانههای همهی ما سنگینی میکند.
ما از روزهایی میگوییم که غم از دست دادن هموطنانمان، توان حرکت را از جامعه گرفته بود؛ اما در دل همین تاریکی، پرسشی جوانه زد: چطور میتوان این غم بزرگ را به کاری بزرگ تبدیل کرد؟
در این قسمت، بر اساس پژوهشها و تجربههای شخصیمان، درباره سه مفهوم کلیدی گفتگو کردیم:
گذار از تروما: مواجهه با واقعیت به جای انکار، و عبور از فلج ناشی از خشم و احساس گناه.
کنشگری مسئولانه: تبدیل هیجانات انباشته به قدمهای کوچک اما موثر در روتین زندگی.
معناسازی از رنج: الهام از ویکتور فرانکل برای یافتن دلیلی جهت بقا و ساختن دنیایی که جانباختگان رویای آن را داشتند.
این قسمت تلاشی است برای فکر کردن به یک پرسش ساده اما حیاتی: ما بازماندگان با این رنج چه خواهیم کرد؟
🎼موسیقی:
📍شعر «تو را در دهانم پنهان کردهام» و قطعه «Memento»؛ شاعر و آهنگساز: محمد بهرادنیا؛ خوانش شعر: صابر نجار.
📍شعر «صبح نزدیک است» از مهدی ربیعی.
📍«سرود مهر (بهارا)» از صبا داروغه و سیامک آقایی.
📍«خون است چشمه چشمه» و «بشکن در این زندان»؛ آواز: محمد عبدالحسینی (سروش آیینه)؛ آهنگساز: فرید سعادتمند.
📍«پویش همپیمان با جاویدنامان» از سعید انصاریان.
🤵🏻♀🤵🏼♀تهیه کنندگان: زینب عشقی و ناهید طاهریان
🤵🏻♀زینب عشقی:
📍https://www.instagram.com/zeinab.eshghi5078
🤵🏼♀ناهید طاهریان:
📍https://t.me/nahid_taherian_channel
📍https://www.instagram.com/nahid.taherian.official
📧ایمیل شوند:
📍shavand.podcast@gmail.com
🌐صفحات شوند در تلگرام و اینستاگرام:
📍https://t.me/shavand_podcast
📍https://instagram.com/shavand_podcast
سلام به همه دوستان. من و زینب خوشحال میشیم نظراتتون را برای ما بنویسید.