(ناهیدنامه 0086 – ۱۲ خرداد ۱۴۰۲)
من پیرو آیین یکتاپرستی ابراهیم هستم. اصول و ارزشهایی دارم که هر روز باید در پایبندی به آنها، جوابگوی دادگاه وجدان خود باشم. از جمله آن اصول، ظلم نکردن به دیگران و یاری نرساندن به ظالم است. اعتقاد دارم سکوت در برابر ظلم، عین همراهی با ظالم است. بعد از ماجرای مهسا امینی، خیلی به این فکر کردم که چرا در برابر پدیدهای که سالها در اطرافم در جریان بود، بیتوجه بودم؛ پدیده گشت ارشاد، حجم عظیمی از فشار و تحقیر و توهین را به زنان و خانوادههایشان وارد میکرد و من چون دغدغههای ظاهرا مهمتری داشتم، آن را نمیدیدم.
این روزها که دوباره فشارهای روحی روانی به زنان و دختران شدت گرفته، لازم دانستم که حداقل همراهیام را در حد توان داشته باشم تا جلوی پشیمانی و محاکمه وجدان را که از نظر من معتبرترین دادگاه است، بگیرم.
خواستم اعلام کنم که از این به بعد در عکسها و در سطح شهر با پوشش اختیاری ظاهر خواهم شد.
